افسانه آستوریاس

asturias

آستوریاس نام منطقه ای است در شمال اسپانیا با چشم اندازی بسیار زیبا. در سالهای 1900 تا 1950 تبی در میان نوازندگان پیانو افتاده بود که سبکهای مختلفی را روی پیانو اجرا می­کردند. سبکهایی نظیر جاز، فلامنکو، رگتایم، بوگی و غیره و البته پیانوی ایرانی در همان سالها شکل گرفت. ایزاک آلبنیس (1860-1909 م) از جمله آهنگسازان پیشگامی بود که قطعاتی از موسیقی فلامنکو را که موسیقی سرزمینش بود برای پیانو تنظیم کرد. آلبنیز آهنگسازی بود که از مکتب کلاسیک برخاسته بود اما ذات اسپانیایی او در آثارش کاملاً قابل تشخیص است. این قطعه که بخشی از یک سوئیت چهار موومانی است برای پیانو نوشته شده بود که فرانسیسکو تارگا گیتاریست مطرح اسپانیایی آن را برای گیتار تنظیم نمود و این قطعه به شهرت جهانی دست یافت. در آن زمان بسیار مرسوم بود که هنرمندان اسپانیایی اسم شهرها را بر روی آثارشان می گذاشتند، از این جمله آثار می­توان به قطعه «آران خوئز» اثر رودریگو و همچنین تابلوی نقاشی «گرنیکا» اثر پابلو پیکاسو اشاره کرد. قطعه آستوریاس نیز از همین دست آثار است که در آن دوران ساخته شده. این قطعه در سال 1890 زمانی که آلبنیز در لندن به سر میبرد به رشته تحریر درآمده است. از آلبنیس آثار دیگری مانند «ایبریا»، «پوئم سمفونی کاتالونیا»، «اپرای اسپانیولی» و چند «کنسرتو پیانو» به جای مانده است که هیچکدام نتوانستند به اندازه «افسانه آستوریاس» مورد اقبال قرار نگرفت.  تونالیته این قطعه که در اصل برای پیانو نوشته شده است، در سل مینور است اما تنظیم گیتار آن که توسط تارگا صورت گرفت در می مینور است که علت آن، سهولت اجرای این قطعه در گیتار است. این قطعه تا امروز برای سازهای بسیاری از جمله ارکسترهای جاز و کلاسیک نتظیم شده. یکی از بهترین اجراها، اجرای جان ویلیامز است که شنیدن آن را به شما توصیه می کنیم.